ស្វែងយល់ ពាក្យខ្មែរសំរាយ ៖​ នាមក្លាយ និង កិរិយាស័ព្ទគោលដៅ

ខែ មិថុនា 23, 2008 — ដើមត្នោត មួយ
ឆ្លៀតពេលទំនេរអង្គុយស្រាវជ្រាវ ពាក្យខ្មែរសំរាយតាមខេមរយានកម្ម រួចដាក់នៅប្រកាសនេះ សំរាប់ស្វែងយល់។ ឃើញថា មានច្រើនពាក្យមែន ប៉ុន្តែ នៅមានច្រើនទៀត។



បង្កើតពាក្យ ពី កិរិយាស័ព្ទ (Verb), គុណនាម (Adjective) ទៅជា នាម (Noun)




កិរិយាស័ព្ទ, គុណនាម
នាមក្លាយ និយមន័យ
ក → កំណ ការក
កក់ → កំណក់ ការកក់
កកើត → កំណកំណើត ការកកើត
កត់ → កំណត់ ការកត់
កប់ → កំណប់ ការកប់
កាច → កំណាច ការកាច
កាន់ → កំណាន់ ការកាន់
កាប់ → កំណាប់ ការកាប់
កិត → កំណិត ការកិត
កិន → កំណិន ការកិន
កូត → កំណូត ការកូត
កើត → កំណើត ការកើត
កើន → កំណើន ការកើន
កៀង → កំណៀង ការកៀង
កៀច → កំណៀច ការកៀច
កៀស → កំណៀស ការកៀស
កេង → កំណេង ការកេង
កែ → កំណែ ការកែ
កែន → កំណែន ការកែន
កោង → កំណោង ការកោង
កោត → កំណោត ការកោត
កោតក្រែង → កំណោតក្រែង ការកោតក្រែង
កោស → កំណោស ការកោស
ក្តៅ → កំដៅ ការក្តៅ
ក្បង់ → កំបង់ ការក្បង់
ក្រ → កំរ ការក្រ
ក្រង → កំរង ការក្រង
ក្រាប → កំរាប ការក្រាប
ក្រាល → កំរាល ការក្រាល
ក្រាស់ → កំរាស់ ការក្រាស់
ក្រិត → កំរិត ការក្រិត
ក្រិន → កំរិន ការក្រិន
ក្រៀម → កំរៀម ការក្រៀម
ក្រៀវ → កំរៀវ ការក្រៀវ
ក្រោក → កំរោក ការក្រោក
ក្លាហាន → កំលាហាន សេចក្តី ក្លាហាន
ក្អក → កំអក ការក្អក
ក្អួត → កំអួត ការក្អួត
ក្អែល → កំអែល ការក្អែល
ខក → កំហក ការខក
ខកខាន → កំហកកំហាន ការខកខាន
ខាត → កំហាត ការខាត
ខិតខំ → កំហិតកំហំ ការខិតខំ
ខូច → កំហូច ការខូច
ខោក → កំហោក ការខោក
ខ្ចប់ → កញ្ចប់ ការខ្ចប់
ខ្ចាត់ → កំចាត់ ការខ្ចាត់
ខ្ចាយ → កំចាយ ការខ្ចាយ
ខ្ចី → កំចី ការខ្ចី
ខ្ជិល → កំជិល ការខ្ជិល
ខ្ទេច → កំទេច ការខ្ទេច
ខ្ទេចខ្ទីរ → កំទេចកំទីរ ការខ្ទេចខ្ទីរ
ខ្ពស់ → កំពស់ ការខ្ពស់
ខ្លាំង → កំលាំង ការខ្លាំង
ខ្លាច → កំលាច ការខ្លាច
ខ្លៅ → កំលៅ ការខ្លៅ
ខ្សត់ → កំសត់ ការខ្សត់
ខ្សោយ → កំសោយ ការខ្សោយ
គក់ → គំនក់ ការគក់
គយគន់ → គំនយគំនន់ ការគយគន់
គាប → គំនាប ការគាប
គិត → គំនិត ការគិត
គុំ → គុំនុំ ការគុំ
គូរ → គំនូរ ការគូរ
គូស → គំនូស ការគូស
គួប → គំនួប ការគួប
ឃុបឃិត → គំហុបគំហិត ការឃុបឃិត
ឃើញ → គំហើញ ការឃើញ
ឃ្លង់ → គំលង់ ការឃ្លង់
ចង → ចំណង ការចង
ចង់ → ចំណង់ ការចង់
ចត → ចំណត ការចត
ចរចារ → ចំណរចំណារ ការចរចារ
ចាំង → ចំណាំង ការចាំង
ចាញ់ → ចំណាញ់ ការចាញ់
ចាប់ → ចំណាប់ ការចាប់
ចារ → ចំណារ ការចារ
ចាស់ → ចំណាស់ ការចាស់
ចិត → ចំណិត ការចិត
ចុះ → ចំណុះ ការចុះ
ចុក → ចំណុក ការចុក
ចូល → ចំណូល ការចូល
ចេះ → ចំណេះ ការចេះ
ចែក → ចំណែក ការចែក
ចោះ → ចំណោះ ការចោះ
ចោម → ចំណោម ការចោម
ចោល → ចំណោល ការចោល
ច្រៀង → ចំរៀង ការច្រៀង
ឆុង → ចំហុង ការឆុង
ឆេះ → ចំហេះ ការឆេះ
ឆោត → ចំហោត ការឆោត
ឆ្លើយ → ចំលើយ ការឆ្លើយ
ជះ → ជំនះ ការជះ
ជាន់ → ជំនាន់
ជិះ → ជំនិះ ការជិះ
ជិត → ជំនិត ការជិត
ជ្រាប → ជំរាប ការជ្រាប
ជ្រៅ → ជំរៅ ការជ្រៅ
ឈាន → ជំហាន ការឈាន
ឈ្នះ → ជំនះ ការឈ្នះ
ឈ្នានីស → ជំនានីស ការឈ្នានីស
ដក → ដំណក ការដក
ដិត → ដំណិត ការដិត
ដឹង → ដំណឹង ការដឹង
ដុះ → ដំណុះ ការដុះ
ដុត → ដំណុត ការដុត
ដូច → ដំណូច ការដូច
ដួល → ដំណួល ការដួល
ដើរ → ដំណើរ ការដើរ
ដេក → ដំណេក ការដេក
ដេញ → ដំណេញ ការដេញ
ដោះ → ដំណោះ ការដោះ
ដោត → ដំណោត ការដោត
ដោល → ដំណោល ការដោល
ដៅ → ដំណៅ ការដៅ
តាង → តំណាង ការតាង
តិច → តំណិច ការតិច
តឹង → តំណឹង ការតឹង
តូច → តំណូច ភាពតូច
តោង → តំណោង ការតោង
ត្រូវ → តំរូវ ការត្រូវ
ថត → តំហត ការថត
ថប់ → តំហប់ ការថប់
ថយ → តំហយ ការថយ
ថា → តំហា ការថា
ថិតនៅ → តំហិតនៅ ការថិតនៅ
ថើប → តំហើប ការថើប
ថែទាំ → តំហែទាំ ការថែទាំ
ថោកទាប → តំហោកទាប ការថោកទាប
ទះ → ទំនះ ការទះ
ទាញ → ទំនាញ ការទាញ
ទាក់ → ទំនាក់ ការទាក់
ទាត់ → ទំនាត់ ការទាត់
ទារ → ទំនារ ការទារ
ទិច → ទំនិច ការទិច
ទិញ → ទំនិញ ការទិញ
ទុក → ទំនុក ការទុក
ទោរ → ទំនោរ ការទោរ
ទៅ → ទំនៅ ការទៅ
ទ្រ → ទំរ ការទ្រ
ទ្រុឌទ្រោម → ទំរុឌទំរោម ការទ្រុឌទ្រោម
ទ្រេត → ទំរេត ការទ្រេត
ធំ → ទំហំ ការធំ
ធាក់ → ទំហាក់ ការធាក់
ធាត់ → ទំហាត់ ការធាត់
ធេងធោង → ទំហេងទំហោង ការធេងធោង
ធ្វើ → ទង្វើ ការធ្វើ
ធ្វេស → ទង្វេស ការធ្វេស
ប៉ះ → បំណះ ការប៉ះ
បក → បំណក ការបក
បក់ → បំណក់ ការបក់
ប៉ង → បំណង ការប៉ង
បត់ → បំណត់ ការបត់
បន់ → បំណន់ ការបន់
បរ → បំណរ ការបរ
បរបាញ់ → បំណរបាញ់ ការបរបាញ់
បាក់ → បំណាក់ ការបាក់
បាត់បង់ → បំណាត់បំណង់ ការបាត់បង់
បាន → បំណាន ការបាន
បិត → បំណិត ការបិត
បិទ → បំណិទ ការបិទ
បឺត → បំណឺត ការបឺត
បុក → បំណុក ការបុក
បូញមាត់ → បំណូញមាត់ ការបូញមាត់
បូត → បំណូត ការបូត
បួស → បំណួស ការបួស
បៀតបៀន → បំណៀតបំណៀន ការបៀតបៀន
បេះ → បំណេះ ការបេះ
បែក → បំណែក ការបែក
បែកបាក់ → បំណែកបាក់ ការបែកបាក់
បោកប្រាស់ → បំណោកប្រាស់ ការបោកប្រាស់
បោស → បំណោស ការបោស
បៅ → បំណៅ ការបៅ
ប្តឹង → បណ្តឹង ការប្តឹង
ផ្គុំ → បង្គុំ ការផ្គុំ
ផ្ញើ → បញ្ញើ ការផ្ញើ
ផ្តល់ → បណ្តល់ ការផ្តល់
ផ្តាំ → បណ្តាំ ការផ្តាំ
ផ្តួល → បណ្តួល ការផ្តួល
ផ្អែក → បង្អែក ការផ្អែក
ពិន័យ → ពិន័យ ការពិន័យ
ពិនិត្យ → ពិនិត្យ ការពិនិត្យ
ពិបាក → លំបាក ការពិបាក
ព្រាង → ពង្រាង ការព្រាង
យល់ → យោបល់ ការយល់
រក → របក ការរក
រត់ → របត់ ការរត់
រត់, បត់ → របត់ ការរត់, បត់
រាំង → របាំង ការរាំង
រាន → របាន ការរាន
រាន់ → របាន់ ការរាន់
រាប់ → របាប់ ការរាប់
រិះគន់ → របិះគន់ ការរិះគន់
រិត → របិត ការរិត
រឹប → របឹប ការរឹប
រុះ → របុះ ការរុះ
រុក → របុក ការរុក
រុងរឿង → របុងរបឿង ការរុងរឿង
រុញ → របុញ ការរុញ
រួម → របួម ការរួម
រើ → របើ ការរើ
រើស → ជំរើស ការរើស
រៀន → របៀន ការរៀន
រៀបរៀង → របៀបរបៀង ការរៀបរៀង
រែង → របែង ការរែង
លិច → ល្បិច ការលិច
លួង → ល្បួង ការលួង
លោម → ល្បោម ការលោម
សក → សំណក ការសក
សង → សំណង ការសង
សរសេរ → សំណេរ ការសរសេរ
សាង → សំណាង ការសាង
សិត → សំណិត ការសិត
ស៊ូ → សំនូ ការស៊ូ
សូក → សំណូក ការសូក
សូនឆ្នាំង → សំណូន ការសូនឆ្នាំង
សួរ → សំណួរ ការសួរ
សើច → សំណើច ការសើច
ស៊ើប → សំនើប ការស៊ើប
សៀង(សូរ) → សំនៀង ការសៀង(សូរ)
សែង → សំណែង ការសែង
សែន → សំណែន ការសែន
សោក → សំណោក ការសោក
ស្គាល់ → សំគាល់ ការស្គាល់
ស្តី → សំដី ការស្តី
ស្និទ្ធស្នាល → សំណិតសំណាល ការស្និទ្ធស្នាល
ស្នើ → សំណើ ការស្នើ
ស្រក → សំរក ការស្រក
ស្រស់ → សំរស់ ការស្រស់
ស្រាយ → សំរាយ ការស្រាយ
ស្រិតស្រាំង → សំរិតសំរាំង ការស្រិតស្រាំង
ស្រិតស្រូវ → សំរិតស្រូវ ការស្រិតស្រូវ
ស្រឹម → សំរឹម ការស្រឹម
ស្រឺត → សំរឺត ការស្រឺត
ស្រើប → សំរើប ការស្រើប
ស្រេក → សំរេក ការស្រេក
ស្រែក → សំរែក ការស្រែក
ស្អប់ → សំអប់ ការស្អប់
ហត់ → លំហត់ ការហត់
ហាត់ → លំហាត់ ការហាត់
ហ៊ាន → លំហ៊ាន ការហ៊ាន
ហាប់ → លំហាប់, កំហាប់ ការហាប់
ហាម → លំហាម, បំរាម ការហាម
ហាល → លំហាល ការហាល
ហិចហើរ → លំហិចលំហើរ ការហិចហើរ
ហិតកាវ → លំហិតកាវ ការហិតកាវ
ហិនហោច → កំហិនកំហោច ការហិនហោច
ហឺត → លំហឺត ការហឺត
ហុច → លំហុច ការហុច
ហុត → លំហុត ការហុត
ហុំព័ទ្ធ → លំហុំព័ទ្ធ ការហុំព័ទ្ធ
ហូត → លំហូត ការហូត
ហូប → លំហូប ការហូប
ហូរ → លំហូរ ការហូរ
ហួច → លំហួច ការហួច
ហួត → លំហួត ការហួត
ហើប → លំហើប ការហើប
ហើរ → លំហើរ ការហើរ
ហេវ → លំហេវ ការហេវ
ហៅ → លំហៅ ការហៅ
ហ្វឹកហាត់ → លំវឹកហាត់ ការហ្វឹកហាត់
អត់ → អំណត់ ការអត់
អន់ → អំណន់ ការអន់
អរ → អំណរ ការអរ
អះអាង → អំណះអំណាង ការអះអាង
អាង → អំណាង ការអាង
អាន → អំណាន ការអាន
អ៊ុត → អំនុត ការអ៊ុត
អួត → អំណួត ការអួត
អៀន → អំណៀន ការអៀន
អោយ → អំណោយ ការអោយ




ធ្វើពាក្យ ពី កិរិយាស័ព្ទ (Verb), គុណនាម (Adjective) ទៅជា កិរិយាស័ព្ទគោលដៅ




ធ្វើអោយ
កិរិយាស័ព្ទគោលដៅ និយមន័យ
↓


ក → បង្ក ធ្វើអោយក
កប់ → បង្កប់ ធ្វើអោយកប់
កិន → បង្កិន ធ្វើអោយកិន
កើត → បង្កើត ធ្វើអោយកើត
ក្រាប → បង្ក្រាប ធ្វើអោយក្រាប
ក្រិត → បង្ក្រិត, កំរិត ធ្វើអោយក្រិត
ក្លែង → បំលែង ធ្វើអោយក្លែង
ក្លាយ → បន្លាយ ធ្វើអោយក្លាយ
ខំ → បង្ខំ ធ្វើអោយខំ
ខាត → បង្ខាត ធ្វើអោយខាត
ខាន → បង្ខាន, រំខាន ធ្វើអោយខាន
ខិត → បង្ខិត ធ្វើអោយខិត
ខូច → បង្ខូច ធ្វើអោយខូច
ខើច → បង្ខើច ធ្វើអោយខើច
ខ្ចាត់ → កំចាត់ ធ្វើអោយខ្ចាត់
ខ្ចាយ → កំចាយ ធ្វើអោយខ្ចាយ
ខ្ចិល → កំជិល ធ្វើអោយខ្ចិល
ខ្ទរ → បន្ទរ ធ្វើអោយខ្ទរ
ខ្ទេច → បន្ទេច, កំទេច ធ្វើអោយខ្ទេច
ខ្ទាំ → បន្ទាំ ធ្វើអោយខ្ទាំ
ខ្លប → បន្លប ធ្វើអោយខ្លប
ខ្លាច → បន្លាច, កំលាច ធ្វើអោយខ្លាច
ខ្លោច → បន្លោច, កំលោច ធ្វើអោយខ្លោច
ឃាំង → បង្ឃាំង, បង្ខាំង ធ្វើអោយឃាំង
ងាប់ → រំងាប់ ធ្វើអោយងាប់
ចប់ → បញ្ចប់ ធ្វើអោយចប់
ចាំ → បញ្ចាំ ធ្វើអោយចាំ
ចាញ់ → បញ្ចាញ់ ធ្វើអោយចាញ់
ចាប់ → បញ្ចាប់ ធ្វើអោយចាប់
ដើម → ផ្តើម, ចាប់ផ្តើម ធ្វើអោយចាប់ដើម
ចូល → បញ្ចូល ធ្វើអោយចូល
ចៀស → បញ្ចៀស ធ្វើអោយចៀស
ចេញ → បញ្ចេញ ធ្វើអោយចេញ
ច្រឡំ → បន្លំ ធ្វើអោយច្រឡំ
ឆិត → បញ្ឆិត ធ្វើអោយឆិត
ឆ្អិន → ចំអិន ធ្វើអោយឆ្អិន
ជក់ចិត្ត → បញ្ជក់ចិត្ត ធ្វើអោយជក់ចិត្ត
ជល់ → បញ្ជល់ ធ្វើអោយជល់
ជាប់
បញ្ជាប់ ធ្វើអោយជាប់
ជាក់ → បញ្ជាក់ ធ្វើអោយជាក់
ជិត → បញ្ជិត ធ្វើអោយជិត
ជួស → បញ្ជួស ធ្វើអោយជួស
ជោរ → បញ្ជោរ ធ្វើអោយជោរ
ជ្រាប → បញ្ជ្រាប ធ្វើអោយជ្រាប
ជ្រៅ → បញ្ជ្រៅ ធ្វើអោយជ្រៅ
ឈប់ → បញ្ឃប់ ធ្វើអោយឈប់
ឈរ → បញ្ឍរ ធ្វើអោយឈរ
ឈឺ → បញ្ឈឺ ធ្វើអោយឈឺ
ដក → បណ្តក ធ្វើអោយដក
ដាក់ → បណ្តាក់ ធ្វើអោយដាក់
ដឹក → បណ្តឹក ធ្វើអោយដឹក
ដឹង → បណ្តឹង ធ្វើអោយដឹង
ដុះ → បណ្តុះ ធ្វើអោយដុះ
ដុត → បណ្តុត ធ្វើអោយដុត
ដើរ → បណ្តើរ ធ្វើអោយដើរ
ដេក → បណ្តេក, ផ្តេក ធ្វើអោយដេក
ដេញ → បណ្តេញ ធ្វើអោយដេញ
ដួល → ផ្តួល, បណ្តួល ធ្វើអោយដួល
ដោល → បណ្តោល ធ្វើអោយដោល
តក់ស្លុត → បន្តក់ស្លុត ធ្វើអោយតក់ស្លុត
តឹង → បន្តឹង ធ្វើអោយតឹង
តោង → បន្តោង ធ្វើអោយតោង
ថប់ → បន្ថប់ ធ្វើអោយថប់
ថយ → បន្ថយ ធ្វើអោយថយ
ថើៗ → បន្ថើ ធ្វើអោយថើៗ
ថើប → បន្ថើប ធ្វើអោយថើប
ថែម → បន្ថែម ធ្វើអោយថែម
ថោក → បន្ថោក ធ្វើអោយថោក
ទន់ → បន្ទន់ ធ្វើអោយទន់
ទប់ → បន្ទប់ ធ្វើអោយទប់
ទល់ → បន្ទល់ ធ្វើអោយទល់
ទាញ → បន្ទាញ ធ្វើអោយទាញ
ទាន់ → បន្ទាន់ ធ្វើអោយទាន់
ទាប → បន្ទាប ធ្វើអោយទាប
ទាស់ → ជំទាស់ ធ្វើអោយទាស់
ទោរ → បន្ទោរ ធ្វើអោយទោរ
ទៅជាខ្លាញ់ → ចំរាញ់ ធ្វើអោយទៅជាខ្លាញ់
ធូរ → បន្ធូរ ធ្វើអោយធូរ
ធ្លោយពាក្យ → បន្លោយពាក្យ ធ្វើអោយធ្លោយពាក្យ
ព្រាង → ពង្រាង ធ្វើអោយព្រាង
និយាយឆ្នៃ → បំភ្លៃ ធ្វើអោយនិយាយឆ្នៃ
ភ័យ → បំភ្ល័យ ធ្វើអោយភ័យ
លើស → បំភ្លើស ធ្វើអោយលើស
បង្ខំអោយបិទ → បំបិទ ធ្វើអោយបង្ខំអោយបិទ
បាំង → បំបាំង ធ្វើអោយបាំង
បាត់ → បំបាត់ ធ្វើអោយបាត់
បាតបះឡើង → ចំតិត ធ្វើអោយបាតបះឡើង
បាន → បំបាន ធ្វើអោយបាន
បិត → បំបិត ធ្វើអោយបិត
បឺត → បំបឺត ធ្វើអោយបឺត
បិទ → បំបិទ ធ្វើអោយបិទ
បត់ → បំបត់ ធ្វើអោយបត់
បុក → បំបុក ធ្វើអោយបុក
បួស → បំបួស ធ្វើអោយបួស
បះ → បំបះ ធ្វើអោយបះ
ប៉ោង → បំប៉ោង ធ្វើអោយប៉ោង
បៅ → បំបៅ ធ្វើអោយបៅ
ប្រុង → បំរុង ធ្វើអោយប្រុង
ផិត → បំផិត ធ្វើអោយផិត
ផើម → បំផើម ធ្វើអោយផើម
ផត → បំផត ធ្វើអោយផត
ផោម → បំផោម ធ្វើអោយផោម
ផ្លោង → បំផ្លោង ធ្វើអោយផ្លោង
ផ្អឹប → បង្អឹប ធ្វើអោយផ្អឹប
ផ្អើល → បង្អើល ធ្វើអោយផ្អើល
ផ្អែម → បន្អែម ធ្វើអោយផ្អែម
ពក → បំពក ធ្វើអោយពក
ពត់ → បំពត់ ធ្វើអោយពត់
ព័ទ្ធ → បំព័ទ្ធ ធ្វើអោយព័ទ្ធ
ពាក់ → បំពាក់ ធ្វើអោយពាក់
ពាន → បំពាន ធ្វើអោយពាន
ពុក → បំពុក ធ្វើអោយពុក
ពុត → បំពុត ធ្វើអោយពុត
ពត់ → បំពត់ ធ្វើអោយពត់
ពុល → បំពុល ធ្វើអោយពុល
ពូន → បំពូន ធ្វើអោយពូន
ពួត → បំពួត ធ្វើអោយពួត
ពួន → បំពួន ធ្វើអោយពួន
ពេញ → បំពេញ ធ្វើអោយពេញ
ព្រាត់ → ពង្រាត់ ធ្វើអោយព្រាត់
ព្រាង → ពង្រាង ធ្វើអោយព្រាង
ភ័យ → បំភ័យ ធ្វើអោយភ័យ
ភរ → បំភរ ធ្វើអោយភរ
ភាំង → បំភាំង ធ្វើអោយភាំង
ភាន់(ច្រឡំ) → បំភាន់ ធ្វើអោយភាន់(ច្រឡំ)
ភាយ → បំភាយ ធ្វើអោយភាយ
ភិតភ័យ → បំភិតបំភ័យ ធ្វើអោយភិតភ័យ
ភូត → បំភូត ធ្វើអោយភូត
ភេ្លច → បំភ្លេច ធ្វើអោយភេ្លច
ភ្លាំង → បំភ្លាំង ធ្វើអោយភ្លាំង
ភ្លឺ → បំភ្លឺ ធ្វើអោយភ្លឺ
ភ្លើ → បំភ្លើ ធ្វើអោយភ្លើ
យារ → ពន្យារ ធ្វើអោយយារ
យិតយោង → ពន្យិតពន្យោង ធ្វើអោយយិតយោង
យឺត → ពន្យឺត ធ្វើអោយយឺត
រត់តាម → ពង្រត់តាម ធ្វើអោយរត់តាម
រលត់ → ពន្លត់, រំលត់ ធ្វើអោយរលត់
រអិល → រំកិល ធ្វើអោយរអិល
រាប → ពង្រាប ធ្វើអោយរាប
រាយ → ពង្រាយ ធ្វើអោយរាយ
រាយ -របាយនាម → របាយ ធ្វើអោយរាយ -របាយនាម
រិត → បង្រិត ធ្វើអោយរិត
រីក → ពង្រីក ធ្វើអោយរីក
រីង → ពង្រីង ធ្វើអោយរីង
រឹង → ពង្រឹង ធ្វើអោយរឹង
រឹត → ពង្រឹត ធ្វើអោយរឹត
រិត → ជំរិត ធ្វើអោយរិត
រុងរឿង → ចំរុងចំរើន ធ្វើអោយរុងរឿង
រុញ → ជំរុញ ធ្វើអោយរុញ
រូតរះ → ពង្រូតពង្រះ ធ្វើអោយរូតរះ
រួម → បង្រួម ធ្វើអោយរួម
រៀន → បង្រៀន ធ្វើអោយរៀន
រៀប → តំរៀប ធ្វើអោយរៀប
លត់ → ពន្លត់ ធ្វើអោយលត់
លុត → ពន្លុត ធ្វើអោយលុត
លយ → ពន្លយ ធ្វើអោយលយ
លា → ពន្លា ធ្វើអោយលា
លាត → ពន្លាត ធ្វើអោយលាត
លិច → បន្លិច, ពន្លិច ធ្វើអោយលិច
លេច → ពន្លេច ធ្វើអោយលេច
លុកចូល → សំរុកចូល ធ្វើអោយលុកចូល
លើស → បន្លើស ធ្វើអោយលើស
លឿន → ពន្លឿន ធ្វើអោយលឿន
លៀន → ពន្លៀន ធ្វើអោយលៀន
លេចចេញមក → រំលេច ធ្វើអោយលេចចេញមក
ល្អ → លំអ ធ្វើអោយល្អ
ល្អិត → លំអិត ធ្វើអោយល្អិត
វក់ → បង្វក់ ធ្វើអោយវក់
វង្វេងដាន → បង្វេងដាន ធ្វើអោយវង្វេងដាន
វាង → ពង្វាង ធ្វើអោយវាង
សង → បន្សង ធ្វើអោយសង
សល់ → បន្សល់ ធ្វើអោយសល់
ស៊ាំ → ផ្សាំ. ភ្សាំ, បន្សាំ ធ្វើអោយស៊ាំ
សាំង → បន្សាំង ធ្វើអោយសាំង
សាប → បន្សាប ធ្វើអោយសាប
ស៊ី → បន្ស៊ី ធ្វើអោយស៊ី
សឹក → បន្សឹក, ផ្សឹក ធ្វើអោយសឹក
សឹក → ផ្សឹក ធ្វើអោយសឹក
សាំង → ផ្សាំង ធ្វើអោយសាំង
សុទ្ធ → បន្សុទ្ធ, ផ្សុទ្ធ, ធ្វើអោយសុទ្ធ
សូក → ផ្សូក,បន្សូក ធ្វើអោយសូក
សើម → ផ្សើម,បន្សើម ធ្វើអោយសើម
សោក → ផ្សោក, បន្សោក ធ្វើអោយសោក
ស្រក → សំរក ធ្វើអោយស្រក
ស្រក់ → សំរក់ ធ្វើអោយស្រក់
ស្រប → សំរប ធ្វើអោយស្រប
ស្រស់ → សំរស់ ធ្វើអោយស្រស់
ស្រាត → សំរាត ធ្វើអោយស្រាត
ស្រាល → សំរាល ធ្វើអោយស្រាល
ស្រឹម → សំរឹម ធ្វើអោយស្រឹម
ស្រុត → សំរុត ធ្វើអោយស្រុត
ស្រូត → សំរូត ធ្វើអោយស្រូត
ស្រួច → សំរួច ធ្វើអោយស្រួច
ស្រើប → សំរើប ធ្វើអោយស្រើប
ស្រេច → សំរេច ធ្វើអោយស្រេច
ស្លក → សំលក ធ្វើអោយស្លក
ស្លាំង → សំលាំង ធ្វើអោយស្លាំង
ស្លុង → សំលុង ធ្វើអោយស្លុង
ស្លុត → សំលុត ធ្វើអោយស្លុត
ស្លេក → សំលេក ធ្វើអោយស្លេក
ស្លោក → សំលោក ធ្វើអោយស្លោក
ស្អាត → សំអាត ធ្វើអោយស្អាត
ស្អុយ → សំអុយ ធ្វើអោយស្អុយ
ហត់ → បង្ហត់ ធ្វើអោយហត់
ហាត់ → បង្ហាត់ ធ្វើអោយហាត់
ហាប់ → បង្ហាប់ ធ្វើអោយហាប់
ហិនហោច → បង្ហិនបង្ហោច ធ្វើអោយហិនហោច
ហូត → បង្ហូត ធ្វើអោយហូត
ហូរ → បង្ហូរ ធ្វើអោយហូរ
ហិត → បង្ហិត ធ្វើអោយហិត
ហួត → បង្ហួត ធ្វើអោយហួត
ហួស → បង្ហួស ធ្វើអោយហួស
ហើប → បង្ហើប ធ្វើអោយហើប
ហើម → បង្ហើម ធ្វើអោយហើម
ហើយ → បង្ហើយ ធ្វើអោយហើយ
ហើរ → បង្ហើរ ធ្វើអោយហើរ
ហោះ → បង្ហោះ ធ្វើអោយហោះ
ឡប់ → បន្លប់ ធ្វើអោយឡប់
ឡើង → បន្លើង, តំលើង ធ្វើអោយឡើង
អត់ → បង្អត់ ធ្វើអោយអត់
អស់ → បង្អស់ ធ្វើអោយអស់
អាក់ → បង្អាក់ ធ្វើអោយអាក់
អាប់ → បង្អាប់ ធ្វើអោយអាប់
អួត → បង្អួត ធ្វើអោយអួត
អឿ → បង្អឿ ធ្វើអោយអឿ
អោន → បង្អោន ធ្វើអោយអោន
អ៊ុត → បង្អុត ធ្វើអោយអ៊ុត
អៀន → បង្អៀន ធ្វើអោយអៀន
អេន → បង្អេន ធ្វើអោយអេន
បានដាក់ប្រកាស ក្នុង ពាក្យខ្មែរសំរាយ, ភាសាខ្មែរ. 7 វិចារ »

មេបញ្ជាការរង កងរាជអាវុធហត្ថខ្មែរ ឈ្មោះជា រដ្ឋា ពិតជាបានប៉ុនប៉ងសំលាប់មនុស្ស ឬ?

ខែ មិថុនា 6, 2008 — ដើមត្នោត មួយ

ថ្មីៗនេះ បណ្តាញប៉ូលីសអន្តរជាតិ (Interpol) បានប្រកាសរកចាប់ អ្នកស្រីឧត្តមសេនីយ ជា រដ្ឋា អតីតមេបញ្ជាការរងអាវុធហត្ថ លើផ្ទៃប្រទេសខ្មែរ, តាមសំណើ ពី រដ្ឋាភិបាលខ្មែរ បានចោទ ពី​បទប៉ុនប៉ង​ធ្វើ​ឃាត​ទុក​ជា​មុន និង​បទ​រំលោភ​សិទ្ធិ​បុគ្គល។

តើ អ្នកយល់យ៉ាងណា ចំពោះ ការចោទនោះ?

ចុះកងប្រដាប់អាវុធខ្មែរ បានបាញ់សំលាប់មនុស្ស តាមតែនឹកឃើញ ក្នុងជំលោះដណ្តើមដីធ្លី ជាបទឧក្រឹដ្ឋអ្វីដែរ?

បើតាមដឹង (អាស៊ីសេរី), តុលាការ បានចេញដីកាចាប់ខ្លួននៅថ្ងៃ ៦ ឧសភា ២០០៨ អ្នកស្រីជា រដ្ឋាបានចេញទៅប្រទេសចិន នៅ ១០ ថ្ងៃបន្ទាប់, រដ្ឋាភិបាលបានបង្អើលសភាពការ តាមក្រោយ បន្ទាប់ពីអ្នកស្រីជា រដ្ឋាបានស្ថិតនៅ ទីក្រុងបាងកក ប្រទេសសៀម រួចហើយ, គួរឆ្ងល់!!!។

សូមបញ្ចេញយោបល់ ព្រោះថា បើគ្មានការជជែកដេញដោល (debate) គ្មានរកឃើញការពិត នៅពីក្រោយអាថ៍កំបាំង!

←

 
មេបញ្ជាការរង កងរាជអាវុធហត្ថ លើផ្ទៃប្រទេសខ្មែរ ឈ្មោះជា រដ្ឋា

មើលផងដែរ៖

បានដាក់ប្រកាស ក្នុង តុលាការខ្មែរ. 2 វិចារ »